Betreft de medische bijsluiter. In Nederland wordt vanaf 1963 van ieder geneesmiddel een registratiedossier bijgehouden. Met daarin gegevens van over onder meer samenstelling, risico’s en bijwerkingen.
Daarom moet sinds 1963 in de verpakking van elk geneesmiddel een bijsluiter zitten. Deze was voor artsen en apothekers bedoeld. Zij moesten de bijsluiter verwijderen. De patiënt kreeg dus geen schriftelijke informatie over de medicijnen die hij/zij gebruikte.
De verstrekkers gaven alleen mondelinge toelichting als ze dat noodzakelijk achtten. In 1975, werd het verplicht om een speciale patiëntenbijsluiter bij medicijnen te verstrekken. Het uitgangspunt is tegenwoordig dat patiënten recht hebben te weten wat de werking is van medicijnen en hoe zij zijn samengesteld. Uitkomst hiervan is Besluit bereiding en aflevering van farmaceutische producten (1978.